|
مروری بر اظهارات آقای جعفر زاده |
||
|
ابراهیم خدابنده، هفتم می دو هزار وشش |
||
ابراهیم خدابنده اردیبهشت 1385پایگاه اینترنتی همبستگی ملی (مرتبط با سازمان مجاهدین خلق) در تاریخ دوشنبه 28 فروردین 1385 به نقل از هفته نامه های انگلیسی ساندی تایمز و ساندی تلگراف و از قول آقای علیرضا جعفر زاده از مسؤولین روابط بین المللی سازمان مجاهدین خلق مطلبی تحت عنوان " ایران در سال گذشته 14 پروژه بزرگ و چندین پروژه کوچکتر را انجام داده است." آورده است.
در این مطلب از موضع افشا گرانه در خصوص برنامه های هسته ای ایران و در واکنشی بر علیه جمهوری اسلامی مواردی بیان شده که فکر کردم بد نیست جمله به جمله مرور شده و به محتوای آن پرداخته شود:
اما در پایان مایلم چند جمله خطاب به علیرضا و سایر همکاران سابق از روی تجارب شخصی ام بیان کنم. ما همیشه عادت کرده بودیم که هر آنچه را دیکته میکنند بدون ذره ای تأمل و بررسی انجام داده و یا بازگو نماییم. فکر نمیکنم اشکالی داشته باشد که تا جایی که برایتان امکان دارد لااقل در جریان موضع گیریهای سایر شخصیت ها و نیروهای اپوزیسیون ایرانی چه در داخل و چه در خارج از کشور قرار گرفته و مواضعشان را تجزیه و تحلیل نمائید. لطفا کلاه خودتان را قاضی کنید. آیا دیده اید که حتي راست سلطنت طلب هم اینچنین تلاش کند تا آمریکا را به تهاجم نظامی علیه ایران، آنهم فراتر از صرفا نابود کردن تأسیسات هسته ای، ترغیب و تشویق کرده و تلاش کند تا به هر ترتیبی شده بهانه ای برایش جور نماید؟ آیا هرگز از خودتان پرسیده اید که سیاست و عملکرد سازمان منافع چه کسی را به لحاظ بین المللی تأمین میکند؟ آیا مشی فعلی سازمان انطباقی با مشی آن تشکیلات آرمانی که روزگاری میشناختیم و به آن جذب شده و همه چیز خود را برایش گذاشتیم دارد؟ تصور میکنید که چند درصد از مردم ایران مواضع سازمان مجاهدین خلق را خصوصا در مورد پرونده هسته ای مورد تأیید قرار میدهند؟ آیا اصلا برای سازمان اهمیتی دارد که مردم ایران چه میگویند و چه میخواهند و چه نظری دارند؟ اگر پاسخ به این سؤالات را بخوبی میدانید و همچنان راه فعلی را انتخاب کرده اید حرفی ندارم. ولی مشکل اینجاست که بر اساس جو و فضای داخل تشکیلات، فرد اصلا به خودش اجازه نمیدهد که به این سؤالات حتی فکر کند چه برسد به اینکه آنها را مطرح نموده و خواهان پاسخ از مسؤولین سازمان باشد. تنها توصیه من به دوستان در خصوص اظهاراتشان اینست که قبل از بیان آنها بد نیست پیرامون آنها فکر و مطالعه به عمل آورده و با چشمان باز حرکت کنید و باندیشید که نفع چه کسی را در برابر چه کسی دنبال مینمایید. استراتژی سرمایه گذاری روی جنگ ایران و عراق به شکست انجامید. از سرمایه گذاری روی شکاف بین ایران و آمریکا بر سر پرونده هسته ای هم سودی حاصل نخواهد شد. آیا بهتر نیست بر اساس تعالیم اولیه سازمان مجددا تکیه را صرفا بر خدا و خلق بنا نهاده و هرگز دل به امید های واهی و امدادهای دشمنان قسم خورده ایران و ایرانی نبست؟
|